Εξαρχικό Μοναστήρι της Παναγίας Θεοτόκου της Κρυπτοφέρρης - Βασιλειανοί Μοναχοί

Corso del Popolo, 128 - 00046 Grottaferrata (RM) - Tel. 0039-06.945.93.09 - Fax +039-06.945.67.34

Italiano English Français Deutsch Português Русский
 

Ιστοσελίδα Γένεση και ιστορία Λειτουργία και Ιεροτελεστίες Τέχνη και κουλτούρα Εκδοτικός Οίκος  
 
    ΚΛΉΣΗ «Με δελέασες Κύριε, και σου παραδόθηκα» (Ιερ. 20, 7)  
 

Μοναστική ζωή

Το Τυπικόν, ο Ιερός Κανονισμός

Κλήση

Αναγνώριση κλήσης

Formazione monastica

βίντεο

Χάρτης της Ιστοσελίδας

Valid XHTML 1.1

Valid CSS

ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ

Ό. ΒασίλειοςΟ Άγιος Βασίλειος ο Μέγας (γύρω στα 330 –379), Πατέρας της Ανατολικής Εκκλησίας, πριν την ονομασία του ως Αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας, έζησε μια εμπειρία μοναστικής ζωής, κατά την οποία έγραψε μερικά ασκητικά έργα. Τα έργα αυτά τα συνέλεξε σε δύο βιβλία: Μεγάλος Κανονισμός και Συντομότερος Κανονισμός. Σύμφωνα με τον Άγιο Βασίλειο, η κοινοβιακή μοναχική ζωή πρέπει να εδραιώνεται στις ενωμένες πνευματικές αρχές της υπακοής προς τον Ηγούμενο και της αγάπης που πρέπει να συνδέει τους μοναχούς μεταξύ τους. Οι Κανονισμοί του άσκησαν μεγάλη επίδραση σε όλο το μοναχισμό του Ανατολικού χριστιανισμού. Εκτός από τη διδασκαλία του Αγίου Βασιλείου, στην βυζαντινή μοναστική πνευματικότητα επέδρασαν και άλλες πνευματικές εμπειρίες, από τους Πατέρες της Ερήμου μέχρι τον Άγιο Θεόδωρο Στουδίτη, Ηγούμενο του διάσημου Μοναστηριού «Στουδίου», στην Κωνσταντινούπολη. Ήδη από τις αρχές του 13ου αιώνα η Εκκλησία της Ρώμης, η οποία μετά τη Νορμανδική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας είχε επανακτήσει την εκκλησιαστική δικαιοδοσία σ’ αυτές τις περιοχές, είχε αρχίσει να ονομάζει όλους τους βυζαντινούς μοναχούς ως μαθητές του Αγίου Βασιλείου, ονομάζοντάς τους «Βασιλειανούς». Αυτή ήταν η αρχή μιας εξελίξεως η οποία κατά το 1589, με την Αποστολική Διάταξη «BENEDICTUS DOMINUS» του Πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄ οδήγησε στην ίδρυση του Τάγματος των Βασιλειανών Μοναχών. Με αυτόν τον τρόπο ο βυζαντινός μοναχισμός στην Ιταλία έλαβε τα κανονιολογικά θεμέλια για να διαμορφώσει μοναχικό Τάγμα. Επομένως, οι Ηγούμενοι των διαφόρων Κοινοβίων δεν ήταν πια αυτόνομοι, αλλά βρίσκονταν κάτω από τη διεύθυνση ενός Γενικού Ηγουμένου.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ;

Όταν η φωνή του Θεού ηχεί στις καρδιές μας και εμείς απαντάμε με το δικό μας «να με κι εγώ» στο Μοναδικό Θεό που καλεί τα άστρα με το όνομα τους, τότε αρχίζει μια πορεία θανάτου και αναγέννησης για τη ζωή μας και γινόμαστε «διαφορετικοί», επειδή παίρνουμε μέρος απευθείας στο σχέδιο του Θεού.

Κάθε ανθρώπινο πλάσμα, λόγω του ότι έρχεται στο φως της ζωής, είναι καλεσμένο από την καλοσύνη του Θεού να γίνει πολύτιμο και αναντικατάστατο μέλος του Σώματος του Ιησού Χριστού και να απολαύσει την πλήρη υιοθεσία ως παιδί του Θεού. Μεταξύ των βαπτισμένων ο Θεός καλεί μερικούς να Τον ακολουθήσουν πιο άμεσα, αφιερώνοντας σ’ Αυτόν ολόκληρη την ύπαρξή τους: αυτή η αφιέρωση, από τους πρώτους αιώνες της εκκλησιαστικής ιστορίας, αποτελεί το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του μοναχού.

Το Τυπικόν (δηλαδή ο Ιερός Κανονισμός) του Τάγματος μας εκφράζεται με τον εξής τρόπο:

«...Μεταξύ των μαθητών του Χριστού, που βρίσκονται μέσα στον κόσμο, αλλά δεν ανήκουν στον κόσμο, ο μοναχός είναι εκείνος ο οποίος, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του Θεού να ακολουθήσει το Χριστό στη μοναξιά της ερήμου και να ακούσει τη θεϊκή Του φωνή μέσα στην καρδιά του, δίνει μαρτυρία με την ολοκληρωτική προσφορά της ζωής του, μιας αγάπης σημαδεμένης ιδιαίτερα από την εσχατολογική αναμονή και από την ελπίδα που τον τρέφει στην πίστη. Γι’ αυτό η ζωή του μοναχού είναι αγγελική, όπως διακηρύττεται από όλη την πατερική και λειτουργική παράδοση, ακριβώς επειδή ο μοναχός, όπως ο άγγελος, αν και συνειδητοποιεί πληρέστατα όλες του τις αδυναμίες και την αναξιότητά του, τίθεται στη διάθεση του Πνεύματος και στην ολοκληρωτική εξυπηρέτηση του Θεού.

Σ’ αυτή την αποκλειστικότητα φανερώνεται η ειδική εκείνη γονιμότητα της μοναστικής μαρτυρίας, την οποία τιμά η χριστιανική παράδοση, όταν δηλώνει ότι το μοναχικό ένδυμα είναι το ένδυμα των Αποστόλων του Κυρίου. Η γονιμότητα αυτή συνίσταται όχι τόσο, ούτε κυρίως, στη δραστηριότητα του μοναχού (αν και αυτή καθόλου δεν αποκλείεται), όσο στην πραγματικότητα ότι ο μοναχός είναι νέο δημιούργημα, κατά τα πρότυπα της Μητέρας του Θεού, του Ιωάννου του Βαπτιστού, της Μαρίας της Βηθανίας, του αγαπημένου Μαθητού. Μέσα σ’ αυτή την προοπτική αξίζει να σημειωθεί το γεγονός, ότι η χριστιανική παράδοση θεώρησε τη μοναχική αφιέρωση ως «δεύτερο βάπτισμα», σημείο του οποίου είναι το νέο όνομα που λαβαίνει ο μοναχός όταν αφιερώνει τον εαυτό του στο Θεό.

Η μοναστική ζωή είναι η χριστιανική ζωή στο ριζοσπαστικό της χαρακτήρα με την απάρνηση των πραγμάτων της δημιουργίας (αν και τα πράγματα αυτά είναι θετικά), μέσα στη φτώχεια, στην υπακοή και στην αγνότητα. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του μοναχού είναι: η προσευχή, υψώνεται από την καρδιά που εμπνέεται από το Άγιο Πνεύμα σαν απάντηση στο Λόγο του Θεού, τον οποίο ακούμε, μελετούμε, εμβαθύνουμε• η μόνιμη ανάγκη της μεταστροφής• ο εξαγνισμός της καρδιάς• ο αγώνας κατά των «κακών σκέψεων»• η ταπεινοφροσύνη, η υπακοή, η πτωχεία, η αγνότητα, η μελέτη της ματαιότητας της ζωής, η μετάνοια, την άρνηση της εγωιστικής φιλαυτίας, ο πόνος για τα διαπραχθέντα αμαρτήματα και τα δάκρυα που συνοδεύουν αυτό τον πόνο. Ωστόσο η μοναχική ζωή είναι επιπλέον η χριστιανική ζωή στο ριζοσπαστικό της χαρακτήρα, «όχι σαν μια ξεχωριστή κατάσταση, ειδική για μια ιδιαίτερη κατηγορία χριστιανών, αλλά σαν ξεχωριστό σημείο αναφοράς για όλους τους βαπτισμένους».

Άγιος Θεόδωρος Στουδήτης•Η αφιερωμένη ζωή μας στηρίζεται στην ολόκληρη τήρηση του Ιερού Ευαγγελίου κατά τη πνευματικότητα των Αγίων Ελλήνων Πατέρων Βασιλείου του Μεγάλου, Θεόδωρου του Στουδίτου, Μάξιμου του Εξομολόγου, Ιωάννου του Κλίμακος, μεταδιδόμενη σε μας προπαντός από τους Οσίους Ιδρυτές μας Νείλο και Βαρθολομαίο.
Οι ημέρες μας αποτελούνται από τις ιερές ακολουθίες και από υποχρεώσεις εργασίας – χειρωνακτικής και διανοητικής – του κάθε μοναχού. Ο καθένας προσπαθεί να διευκολύνει τον άλλον στην πραγματοποίηση του προσωπικού θεϊκού σχεδίου, εξετάζοντας τα έμφυτα χαρίσματα, τις πνευματικές έλξεις και την φυσική αντίσταση, πάντα κατά την υπακοή στους Ανώτερους και στην μοναστική παράδοση.

Οι κυρίες μας δραστηριότητες είναι:

Ιερά Λατρεία, προσευχή και πνευματική καθοδήγηση•

Μοναστική βιβλιοθήκη ανοιχτή σε όλους•

Έκδοση περιοδικών και βιβλίων•

Κέντρο συντήρησης παλιών βιβλίων•

Διδασκαλία στο κλασικό Λύκειο του Μοναστηριού•

Μοναστικό μουσείο•

Καλλιέργεια της γης.

Η υπηρεσία, που προσφέρει το μοναστήρι μας, για την Ένωση των χριστιανών, ειδικά μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων, είναι η κύρια μας προτεραιότητα. Συμβάλλουμε στο οικουμενικό διάλογο μεταξύ των Αδελφών Εκκλησιών πριν απ’ όλα με τη καθημερινή υποχρέωση της μεταστροφής, της μετάνοιας, της άσκησης αρετών και της προσευχής, εμψυχώνοντας από τον πόθο της πραγμάτωσης της Προσευχής του Ιησού στον Πατέρα Θεό «ώστε να είναι όλοι ένα» (Ιω. 17,21).

Με αυτή τη διάσταση ανάκλησης, μαρτυρίας και υπηρεσίας στην Χριστιανική Ένωση, το Μοναστήρι της Παναγίας Θεοτόκου Κρυπτοφέρρης και οι Βασιλειανοί Μοναχοί συμβολίζουνε το κέντρο συνάντησης του οικουμενικού διαλόγου μεταξύ της Ανατολής και Δύσης. Για το θετικό αποτέλεσμα αυτού του σκοπού εμείς, οι Βασιλειανοί Μοναχοί, δεν παύουμε να επικαλούμαστε το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος και την ιδιαίτερα πρεσβεία της Υπεραγίας Θεοτόκου Οδηγήτριας.

«Για χάρη του Θεού συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί, εις το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, εμείς που προτείνουμε ένα και μοναδικό σκοπό: «τη ζωή ευσεβείας»
Άγιος Βασιλείος ο Μεγάλος•

«Ο μοναχός στοχεύει μόνο στο Θεό, ποθεί μόνο το Θεό, ασχολείται μόνο τα μετα του Θεού, θέλει να δουλεύει μόνο για το Θεό και ζώντας εν ειρήνη με το Θεό γίνεται αιτία ειρήνης για τους άλλους ανθρώπους»
Άγιος Θεόδωρος Στουδήτης•

«Ο μοναχός είναι άγγελος και το έργο του είναι να είναι ευσπλαχνικός, ειρηνικός και να προσφέρει Ύμνους σαν θυσία»
Όσιο Νείλο Ιδρυτή.

 

Αν εσύ νιώθεις στη καρδιά σου τη φωνή και τη πρόσκληση του Κυρίου
να Τον ακολουθήσει πιο βαθιά, πιο ουσιαστικά
τότε απάντησε Του μεγαλόψυχος με το δικό σου «Να με!».
Η Βασιλειανή μοναστική ζωή είναι ύπαρξη ολόκληρης αφιέρωσης στο Θεό,
ανοιχτή στις ανάγκες όλων των αδελφών,
για το καλό της Εκκλησίας και της όλης ανθρωπότητας.
Μη φοβάσαι τις δυσκολίες που πιστεύεις ότι θ’ αντιμετωπίσεις,
μα με θάρρος έλα να μείνεις λίγο καιρό μαζί μας.
Επικοινώνησε μας, «έλα να δεις!»

Ο Θεός σε καλεί•
Η Εκκλησία σ’ έχει ανάγκη•
Έλα να ενωθείς μαζί μας!

Υπεύθυνος για τις κλήσεις: π. Michel
Τηλέφωνο: 0039 06.945.93.09 - E-mail:

 
 

© 2001-2017 Τάγμα των Βασιλειανών Μοναχών της Ιταλίας - Με την επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων - Credits